شان قابل‌پذیری است
یک ماه پس از اینکه GWARP او را کنار سطل زباله در زمستان پیدا کرد، شان قوی‌تر شده بود، زخم‌هایش درحال بهبود بودند، و سؤال از اینکه آیا زنده می‌ماند تغییر کرد به اینکه چه کسی او را به خانه می‌برد.
- حدود 3 ماه سن در آن زمان
- رخت بندی شدید تشخیص
- نیازهای خاص تحرک
شان کنار سطل زباله در سرما پیدا شد.
GWARP شان را به عنوان قربانی تولید‌مثل غیرمسئولانه و بدرفتاری شدید مستند کرد. او از مادرش زیر وقت جدا شده بود، غذای ضعیفی خورده بود، و درحالی که استخوان‌های جوان او هنوز در حال تشکیل بودند، دچار رخت بندی شد.
او کنار سطل زباله در وسط زمستان پیدا شد. پاهای پشتی او فلج شده بودند، زخم‌های بستر درونی شدیدی از کشیدن خود داشت، و صدمات اضافی وضعیت‌اش را حتی فوری‌تر کرده بود. احتمال بقای او در ابتدا اندک بود.
ناتوانی شان را غیرقابل‌پذیر نکرد. این انتخاب پذیرنده مناسب را خاص‌تر کرد.
بدن او شروع به واکنش کرد.
مراقبت فشرده‌ای شامل تغذیه با کیفیت بالا، داروها، مایع درون‌ورید روزانه، و درمان زخم‌های روی پشت بود. در عرض یک ماه، زخم‌های بستر در حال بهبود بودند و شان قابل‌ملاحظه قوی‌تر شده بود.
یک عارضه جدی به اندازه‌ای بهبود یافت که جراحی دیگر لازم نبود. این یک پیروزی بزرگ برای توله‌ای بود که بدنش در بحران رسیده بود.
هدف هرگز نبود که او را قبل از اینکه شایسته خانه داشته باشد عادی کند.
GWARP انتظار داشت که شان به دلیل تغییر شکل اسکلتی ناشی از رخت بندی، سگ نیازهای خاصی باقی بماند. ویل‌چیر می‌توانست در نهایت تحرک بیش‌تری را در فضای باز برایش فراهم کند.
پست پذیرش کاری مهم انجام داد: منتظر درمان معجزه‌آسای نبود. برای خانواده‌ای خواست درحالی‌که شان هنوز شان بود، ناتوانی آن شامل. چند ماه بعد، آن خانواده منتظرش در تورنتو بود.
کمک کنید تا ورود امن بعدی را خلق کنید.
داستان‌هایی مثل این از مراقبت‌های دامپزشکی، هزینه‌های پناهگاه، خانه‌های پرورش، حمل‌ونقل، و افرادی که حاضر‌اند برای گام بعدی قبل از اینکه پایان معلوم باشد سرمایه‌گذاری کنند، ساخته می‌شوند.
شان کنار سطل زباله در سرما پیدا شد.
GWARP شان را به عنوان قربانی تولید‌مثل غیرمسئولانه و بدرفتاری شدید مستند کرد. او از مادرش زیر وقت جدا شده بود، غذای ضعیفی خورده بود، و درحالی که استخوان‌های جوان او هنوز در حال تشکیل بودند، دچار رخت بندی شد.
او کنار سطل زباله در وسط زمستان پیدا شد. پاهای پشتی او فلج شده بودند، زخم‌های بستر درونی شدیدی از کشیدن خود داشت، و صدمات اضافی وضعیت‌اش را حتی فوری‌تر کرده بود. احتمال بقای او در ابتدا اندک بود.
ناتوانی شان را غیرقابل‌پذیر نکرد. این انتخاب پذیرنده مناسب را خاص‌تر کرد.
بدن او شروع به واکنش کرد.
مراقبت فشرده‌ای شامل تغذیه با کیفیت بالا، داروها، مایع درون‌ورید روزانه، و درمان زخم‌های روی پشت بود. در عرض یک ماه، زخم‌های بستر در حال بهبود بودند و شان قابل‌ملاحظه قوی‌تر شده بود.
یک عارضه جدی به اندازه‌ای بهبود یافت که جراحی دیگر لازم نبود. این یک پیروزی بزرگ برای توله‌ای بود که بدنش در بحران رسیده بود.
هدف هرگز نبود که او را قبل از اینکه شایسته خانه داشته باشد عادی کند.
GWARP انتظار داشت که شان به دلیل تغییر شکل اسکلتی ناشی از رخت بندی، سگ نیازهای خاصی باقی بماند. ویل‌چیر می‌توانست در نهایت تحرک بیش‌تری را در فضای باز برایش فراهم کند.
پست پذیرش کاری مهم انجام داد: منتظر درمان معجزه‌آسای نبود. برای خانواده‌ای خواست درحالی‌که شان هنوز شان بود، ناتوانی آن شامل. چند ماه بعد، آن خانواده منتظرش در تورنتو بود.