مبارزه GWARP برای سگ‌های در خطر در نیویورک

مبارزه GWARP برای سگ‌های در خطر در نیویورک

GWARP حول حیوانات در آذربایجان شکل گرفت، اما وعده عدم رهاکردن یک جان در خطر اکنون به سگ‌های در خطر در شهر نیویورک نیز می‌رسد.

مأموریت گسترش یافت بدون تغییر اصل آن.

در نوامبر ۲۰۲۴، GWARP رسماً به عنوان شریک New Hope با NYC Animal Care Centers درآمد. جغرافیا تغییر کرد. سؤال اساسی تغییر نکرد: آیا یک مسیر امن برای جلو برای حیوانی که ممکن است در غیر این صورت گزینه‌ای نداشته باشد وجود دارد؟

GWARP از این شراکت برای استخراج سگ‌های در خطر از سیستم پناهندگی نیویورک و انتقال آن‌ها به مراقبت اورژانسی، خانه‌های پرورشی، و در نهایت تبنی استفاده می‌کند.

اینکه یک حیوان در باکو یا نیویورک منتظر باشد، خطر نباید آخرین کلمه را داشته باشد وقتی یک مسیر امن می‌تواند ایجاد شود.

یک شریک اورژانسی به راه رهایی تبدیل می‌شود.

NYC ACC توضیح می‌دهد که شرکای New Hope مالکیت حیوانات را به عهده می‌گیرند و یا آن‌ها را مستقیماً از طریق برنامه‌های تبنی خود قرار می‌دهند یا از آن‌ها در خارج از مرکز مراقبت می‌کنند درحالی‌که به دنبال خانه‌های دائمی هستند. این برنامه به‌ویژه برای حیواناتی که به منابع پزشکی یا رفتاری تخصصی نیاز دارند اهمیت دارد.

سگ‌های در خطر ACC ممکن است به تعهد بلندمدتی فراتر از آنچه پناهندگی شهری می‌تواند فراهم کند نیاز داشته باشند. یک شریک اورژانسی می‌تواند این پل را ایجاد کند، اما تنها اگر فضای پرورشی و منابعی داشته باشد که بتواند بله بگوید.

یک خانه پرورشی می‌تواند تفاوت بین فهرستی و زندگی باشد.

GWARP بخصوص به پرورشگران در نیویورک، نیوجرسی، کانتیکات و پنسیلوانیا برای این کار نیاز دارد. یک پرورشگر صرفاً مسکن موقتی نیست. این جایی است که یک سگ می‌تواند خارج از پناهندگی آرام شود، مراقبت دریافت کند، و به‌عنوان یک فرد به‌جای یک شماره قفس قابل‌رؤیت شود.

اورژانس بین‌المللی برای GWARP مرکزی باقی می‌ماند. برنامه نیویورک ثابت می‌کند که مأموریت هرگز واقعاً درباره مرز نبود. این درباره این بود که زمانی که هنوز کاری مفید وجود دارد، نگاه نکردن را رد کنیم.

کمک کنید تا فرود ایمن بعدی ایجاد شود.

داستان‌هایی مثل این از مراقبت دامپزشکی، هزینه‌های پناهندگی، خانه‌های پرورشی، حمل‌ونقل، و افرادی که حاضرند قدم بعدی را تمویل کنند پیش از اینکه انجام معلوم شود ساخته می‌شوند.

امروز کمک کنید

مأموریت گسترش یافت بدون تغییر اصل آن.
در نوامبر ۲۰۲۴، GWARP رسماً به عنوان شریک New Hope با NYC Animal Care Centers درآمد. جغرافیا تغییر کرد. سؤال اساسی تغییر نکرد: آیا یک مسیر امن برای جلو برای حیوانی که ممکن است در غیر این صورت گزینه‌ای نداشته باشد وجود دارد؟
GWARP از این شراکت برای استخراج سگ‌های در خطر از سیستم پناهندگی نیویورک و انتقال آن‌ها به مراقبت اورژانسی، خانه‌های پرورشی، و در نهایت تبنی استفاده می‌کند.
اینکه یک حیوان در باکو یا نیویورک منتظر باشد، خطر نباید آخرین کلمه را داشته باشد وقتی یک مسیر امن می‌تواند ایجاد شود.
یک شریک اورژانسی به راه رهایی تبدیل می‌شود.
NYC ACC توضیح می‌دهد که شرکای New Hope مالکیت حیوانات را به عهده می‌گیرند و یا آن‌ها را مستقیماً از طریق برنامه‌های تبنی خود قرار می‌دهند یا از آن‌ها در خارج از مرکز مراقبت می‌کنند درحالی‌که به دنبال خانه‌های دائمی هستند. این برنامه به‌ویژه برای حیواناتی که به منابع پزشکی یا رفتاری تخصصی نیاز دارند اهمیت دارد.
سگ‌های در خطر ACC ممکن است به تعهد بلندمدتی فراتر از آنچه پناهندگی شهری می‌تواند فراهم کند نیاز داشته باشند. یک شریک اورژانسی می‌تواند این پل را ایجاد کند، اما تنها اگر فضای پرورشی و منابعی داشته باشد که بتواند بله بگوید.
یک خانه پرورشی می‌تواند تفاوت بین فهرستی و زندگی باشد.
GWARP بخصوص به پرورشگران در نیویورک، نیوجرسی، کانتیکات و پنسیلوانیا برای این کار نیاز دارد. یک پرورشگر صرفاً مسکن موقتی نیست. این جایی است که یک سگ می‌تواند خارج از پناهندگی آرام شود، مراقبت دریافت کند، و به‌عنوان یک فرد به‌جای یک شماره قفس قابل‌رؤیت شود.
اورژانس بین‌المللی برای GWARP مرکزی باقی می‌ماند. برنامه نیویورک ثابت می‌کند که مأموریت هرگز واقعاً درباره مرز نبود. این درباره این بود که زمانی که هنوز کاری مفید وجود دارد، نگاه نکردن را رد کنیم.